بارون داره هدر میشه

بیا با من قدم بزن

دلم داره پر میزنه

واسه تو و قدم زدن

وقتی هوا بارونیه دلم برات تنگ میشه باز

نمیدونی تو این هوا چشات چه خوش رنگ میشه باز

بارون هواتو داره

رنگ چشاتو داره

قدم زدن تو بارون

با تو چه حالی داره

دلم هواتو داره

بارون هواتو داره

رنگ چشاتو داره

قدم زدن تو بارون

با تو چه حالی داره

نیستی خودت کنارمو

صدات همش تو گوشمه

بارونی قشنگی که هدیه دادی رو دوشمه

بارون حواسش به توئه

اونم دلش پر میزنه

به جای من با قطره هاش

رو شیشه تندتر میزنه

من با خنده های تو دیوونه بازی میکنم
تو بگو دوست دارم من تورو رازی میکنم

من میخوام قد یه دنیا منو دوس داشته باشی
چون میمیرم اگه تو یه روز ازم جدا بشی

من میتونم موهاتو شونه کنم با گریه هام
تو فقط بگو دوسم داری همین بسه برم

من میتونم لالایی بگم برات از راهه دور
بشمرم ستاره هاتو از یکی تا صد کرور

تا بگی دوست دارم دیوونه بازی میکنم
بگو آره عسلم من تورو رازی میکنم

شاید این خیلی زیاده که دوسم داشته باشی
میتونی بزاری گریم بگیره رها بشی

من میخوام با اسب بالداره قشنگه قصه ها
دو تایی با هم بریم از سرزمین آدما

پس بگو دوسم داری تا من بیام از راه دور
دور بشیم از آدما ، هزار هزار کرور کرور

این روزا چه لحظات خوب و شیرینی رو باهات گذروندم. چقدر احساس غرور کردم از بودن در کنار تو، از اینکه نزدیک توام، نزدیکترین ... لذت می­برم از اینکه تو رو دارم، از اینکه منو دوست داری، از اینکه با توهستم در همه لحظات، و از اینکه در کنار هم بودن رو هر لحظه حس می­کنیم، نه فقط در لحظاتی که با همیم ... وقتی احساس می­کنم همراه من ، احساس راحتی و آرامش می­کنی، وقتی شادی رو توی وجودت حس می­کنم، وقتی می­خندی و دنیا رو بهم می­دی، دنیا برام رنگی رو می­گیره که دلم می­خواد زندگی کنم و تا می­تونم تکرار این لحظات رو کنار تو جشن بگیرم

همسرعزیزم حالا که بعد از چند مدتی توی وبلاگم چند خطی نوشتم، فکر می­کنی چی میتونم به عمق علاقه­ای که همیشه به تو دارم اضافه کنم؟ چی می­تونم بگم غیر از چیزایی که همیشه برات می­گم وهیچوقت نه برای من، و نه برای تو تکراری نمی­شه؟می­خوام باز هم چیزی رو تکرار کنم که میدونم از ته دلت و با تمام وجودت احساس می­کنی. اون چیزی نیست جز اینکه تکرار کنم

خـیـلی دوسـتـت دارم عـزیـزتـریـنم ...

به زمین میزنی و میشکنی
عاقبت شیشه امیدی را
سخت مغروری و میسازی سرد
در دلی آتش جاویدی را
دیدمت وای چه دیداری وای
این چه دیدار دلآزاری بود
بی گمان برده ای از یاد آن عهد
که مرا با تو سر و کاری بود
دیدمت وای چه دیداری وای
نه نگاهی نه لب پر نوشی
نه شرار نفس پر هوسی
نه فشار بدن و آغوشی
این چه عشقی است که در دل دارم
من از این عشق چه حاصل دارم
می گریزی ز من و در طلبت
بازهم کوشش باطل دارم
باز لبهای عطش کرده من
لب سوزان ترا می جوید
می تپد قلبم و با هر تپشی
قصه عشق ترا میگوید
بخت اگر از تو جدایم کرده
می گشایم گره از بخت چه باک
ترسم این عشق سرانجام مرا
بکشد تا به سراپرده خاک
خلوت خالی و خاموش مرا
تو پر از خاطره کردی ای مرد
شعر من شعله احساس من است
تو مرا شاعره کردی ای مرد
آتش عشق به چشمت یکدم
جلوه ای کرد و سرابی گردید
تا مرا واله بی سامان دید
نقش افتاده بر آبی گردید
در دلم آرزویی بود که مرد
لب جانبخش تو را بوسیدن
بوسه جان داد به روی لب من
دیدمت لیک دریغ از دیدن
سینه ای تا که بر آن سر بنهم
دامنی تا که بر آن ریزم اشک
آه ای آنکه غم عشقت نیست
می برم بر تو و بر قلبت رشک
به زمین می زنی و میشکنی
عاقبت شیشه امیدی را
سخت مغروری و میسازی سرد
در دلی آتش جاویدی را

Dışarıdan gördüğün gibi değilim
Bir kez olsun buradan bakmadın
Üzüldüm zannediyorsan şunu bil
Canım yandı geçti çok yakmadın
Yaz gelir içimi sarar aynı telaşlar
Kim bilir belki de bir aşk başlar
Dalgalanır deniz ne çıkar durur yavaşlar
Kim bilir belki de bir aşk başlar
Ben özledim galiba seni
Bu yüzden bu kadar sitemlerim
Sen üzülme acıdan bu sözlerim
Karşımda görsem dolar gözlerim

اونجور که از دور به نظر میاد نیست

یه بارم نشد از اینجا نگاه کنی

اگه فکر میکنی ناراحت شدم اینو بدون که

جونم آتیش گرفت، اما گذشت، زیاد نسوزوندیش

تابستون میاد و بازم همون هیجانها وجودمو فرا میگیره

کی میدونه؟ شاید یه عشق شروع بشه

دریاها مواج میشن، چه فایده، بعدش آروم میگیرن

کی میدونه؟ شاید یه عشق شروع بشه

حتما دلم واسه تو تنگ شده

بخاطر همینه این همه شکایت میکنم

تو ناراحت نشو، این حرفایی که میزنم از درده

اگه تورو رو به روم ببینم اشک تو چشام جمع میشه

محکوم به عشقم گرفتار یار

مثل پرنده هوادار یار

مثل یه سایه به همراه یار

بود و نبودم به دلخواه یار

هرچی که یار گفت دلم گفت به چشم

از گل و خار گفت دلم گفت به چشم

هرجا که یار بود دلم گفت برو

با گل و خار بود دلم گفت برو

پر شد دل من به افسون یار

فکر دل من پریشون یار

گوشه چشمام فقط جای یار

کار دو چشمام تماشای یار

یار اگه جانانه خریدار شد

دل گل سرخ توی بازار شد

وای گل سرخ دل من خار شد

هرچی شد از دست همین یار شد

قانون تو تنهایی من است و تنهایی من قانون عشق
عشق ارمغان دلدادگیست و این سرنوشت سادگیست
چه قانون عجیبی!

چه ارمغان نجیبی و چه سرنوشت تلخ و غریبی!

که هر بار ستاره های زندگیت را با دستهای خود راهی آسمان پر ستاره کنی 
و خود در تنهایی و سکوت با چشمهای خیس از غرور پیوند ستاره ها را به نظاره نشینی
و خاموش و بی صدا به شادی ستاره های از تو گشته جدا دل خوش کنی
و باز هم تو بمانی و تنهایی و دوری…